Vervreemd

Ik zie je ogen
Mijn handen omvatten je gezicht
Met mijn duimen veeg ik je tranen weg
Ik kniel bij je neer
Zie je wereld
Die ik niet met die van mij verenigen kan
Ik zie je ogen
Ik begrijp je niet
Wie is mijn vader
Waarom ben ik geen moeder
Hoe kan ik je liefhebben
Als ik je niet begrijpen kan
Mijn wereld is druk
De jouwe zo ver
Ik veeg je tranen weg
Loop een stukje met je mee
Hoe kan jouw wereld
De mijne zijn

Baby

Ik zit op de bank
Het is stil
Onprettig stil

Waar is de baby?

Geen leven om me heen
Enkel de stilte
De bloemen zijn wit

Houvast

Kracht van verbeelding
Goede moed
Verlaat mij niet
Ik roep je aan
Met verdorde stem
De weg is lang
Mijn kracht gering
Ik heb mijn droom in as gelegd
Mijn vertrouwen in het graf gelegd
Begraaf mijn toekomst niet

Slaap

Hoe lief
Droomt het hoofd
Daarboven
Waar
Knerpend grind
Geen hond zal wekken
Hoe vaag
En glimlachend
Weggedoken
In het dons
Van het golvende
Zwevende dek

Begraven

Ik groef bedroefd Haar graf Terwijl het donkerde Omringd met bruin blad Draag ik haar ten grave Niet wetend wie ze is

Hoe

Hoe kan ik rouwen om iets
Dat ik niet heb verloren
Maar nooit heb gekregen

(Of is dat soms hetzelfde?)

Hoe neem ik afscheid van iets
Dat niet is vertrokken
Maar nooit is gearriveerd

(Of maakt dat niet uit?)