Oud

Sneue, oude man
Zit bij de trein
Op een bankje

Ze zijn jong
Ze zijn gemiddeld
Grijs, zwart, kleur
Vele gezichten komen langs
Soms denkt hij
Gezien te worden
Licht zijn gezicht even op
Maar alles gaat
Langs hem heen
De schaduw glijdt terug
Treinen komen en gaan
Tot het geluid en leven
Uiteindelijk wegsterft

Sneue, oude man
Zit bij de trein
Op een bankje

Verlangen

Geproefd Met mijn vingertoppen Aangeraakt Hemels Maar mijn najagen Zo flauw Verzadig mij Van de morgen Tot in de avond Uw standvastige liefde Ik verlang ernaar Dat ik meer verlang De smaak sterker Wordt De hele dag

Verlangen

Wees mijn vader Wees mijn moeder Wees mijn rustplek Wees mijn gids Wees mijn liefde Wees mijn gunnen Mijn ontvangen Mijn verlangen