Mevrouw Moe was weer helemaal aan het einde van haar Latijn. Met moeite was ze de trap opgeklommen en nu moest ze zich nog verder voorbereiden op een goede nachtrust. Haar man merkte op hoe moe ze was en vroeg haar of zij nog wat hulp van hem kon gebruiken. Mevrouw Moe antwoordde daarop: ‘Ja hoor, als jij nou in de badkamer mijn gezicht wast en mijn benen insmeert met bodymilk, dan doe ik hier mijn pyjama aan en ruim ik nog wat kleren op.’

Eenzaam genie Waar is je hoop gebleven? Gave grenst aan krankzinnigheid In de wanhoop Van eenzaamheid Eenzaam genie Tragiek en humor Gaan samen Wanneer jouw gezicht In beeld verschijnt Eenzaam genie Jouw ogen Vormen Een pijnlijke spiegel Voor de gevoelige ziel Eenzaam genie Na jouw vertrek Weerklinkt een schreeuw In de stilte Van een lege ruimte