Ik zit op de bank
Het is stil
Onprettig stil

Waar is de baby?

Geen leven om me heen
Enkel de stilte
De bloemen zijn wit

Kracht van verbeelding
Goede moed
Verlaat mij niet
Ik roep je aan
Met verdorde stem
De weg is lang
Mijn kracht gering
Ik heb mijn droom in as gelegd
Mijn vertrouwen in het graf gelegd
Begraaf mijn toekomst niet

Hoe lief
Droomt het hoofd
Daarboven
Waar
Knerpend grind
Geen hond zal wekken
Hoe vaag
En glimlachend
Weggedoken
In het dons
Van het golvende
Zwevende dek

Ik groef bedroefd Haar graf Terwijl het donkerde Omringd met bruin blad Draag ik haar ten grave Niet wetend wie ze is

Hoe kan ik rouwen om iets
Dat ik niet heb verloren
Maar nooit heb gekregen

(Of is dat soms hetzelfde?)

Hoe neem ik afscheid van iets
Dat niet is vertrokken
Maar nooit is gearriveerd

(Of maakt dat niet uit?)

Jij bent als bloemen op de tafel
De suiker op mijn wafel
De klimroos bij de schuur
En de thee op 't late uur

Jij bent de cake net uit de oven
Met smaak niet te geloven
Als net gebakken schol
En bij zon de parasol

Jij bent als een knapperige rand
En een nieuwe ochtendkrant
Een vriendelijke lach
Oliebol op oudjaarsdag