Breng mij grote schalen met drank
En neem mij mee in een wervelwind
Die naar de hemel klimt
Mij dronken maakt
Mijn lach doet klinken
In de lange nacht

Ik heb mijn vuist geheven
Hoe klein die ook is
Omdat mijn hart bekneld is geraakt
Mijn vingers zijn zo verkrampt
Dat ze niet meer openvouwen

Als U zo groot bent
En overal boven staat
Dan zult U die vuist wel kunnen verzachten
En warmte en ruimte terugbrengen
In deze benauwende pijn

Laat me een traan huilen
Die als een staafje van een windgong
Beweegt van mijn ziel naar het jouwe
Laat onze tranen elkaar raken
Omdat we elkaar zien
De hemel is nog niet gekomen
Waar alle lasten verdwijnen
Als sneeuw voor de eeuwige zon

Je hebt de ruimte De kamer is van jou Jij bent het middelpunt De kleur in ons bestaan Geplukt En stervende Geniet van de dag Jij bent het middelpunt De ster in het heelal Tot aan je diepe val Geplukt En stervende

Waarom over liefde spreken
Zit liever naast me
Wetend
Dat je mijn geliefde bent

Deze wijn is mijn bloed Dit brood mijn lichaam Zo sprak hij En hij hield het kind in zijn armen Daarna hief hij het op En toonde het aan de hemel Zegen het, bad ze Heb het lief, vroeg ze Het is mijn, sprak ze Het is mijn bloed Het is mijn lichaam Het is mijn ziel Zegen het Mijn tranen wassen het schoon Zegen het