Ideaal

Ik kan niet voldoen Aan een ideaalbeeld Wat ik ben Is realistisch

Druk

‘Hoe gaat het met jou?’ ‘Ja, gaat wel. Ben wel druk hoor. En jij, ook druk?’ ‘Nee, eigenlijk niet’. ‘Oh, wat erg jôh, hoe kan dat? Ben je je baan kwijt?’ ‘Nee hoor, ik probeer gewoon een beetje rustig te leven.

Groeien

Er zijn tijden om te snoeien en er zijn tijden om te bloeien Het kan niet altijd lente of zomer zijn

Kern

Kom Laten we tot de kern komen Was je Reinig je Stop je misdaden Houd op met kwaad doen Leer liever het goede te doen Beoefen het recht Help de onderdrukte Wees geen onderdrukker Kom Laten we de zaak afhandelen Inkeer brengt ommekeer Ommekeer brengt terugkeer Terugkeer brengt een nieuw begin Een nieuw begin betekent nieuw leven Rood als scharlaken Verander ik In wit als sneeuw Schroot Verander ik In zeer edel metaal Kom Een nieuwe tijd is aangebroken Verlossing komt door recht Het kan weer worden als voorheen In een nieuwe tijd Zal het beste je ten deel vallen Geïnspireerd door het Bijbelboek Jesaja

Knie

Achmed heeft een vriendin. Ze heet Amélie. Amélie heeft een wrat. Een wrat op haar knie. De wrat maakt Amélie onzeker. Ze huilt er weleens om. Als Achmed haar troost en vraagt wat er is, zegt Amélie altijd: ‘Ik heb een wrat op mijn knie en ik vind het vreselijk.’ Onlangs vroeg Henk, een collega van Achmed, hem naar zijn vriendin. Hij zei: ‘Hé Achmed, leuke vriendin heb jij! Hoe heet ze eigenlijk?’ Achmed antwoordde toen: ‘Ik heb zeker een leuke vriendin! Haar naam is Wrat’. Henk keek hem verbijsterd aan. Achmed realiseerde zich dat hij iets vreemds had gezegd. Hij herstelde zich en zei toen: ‘Nee, sorry, haar naam is Knie.’

Bijbaan

De schoolbel gaat De schooldag is voorbij De middelbare school sluit zich voor de rest van vandaag ‘Hé Jeremy, ga je met me mee naar het internetcafé?’ ‘Nee, vanmiddag kan ik niet. Ik moet naar mijn werk.’ ‘Oh, jammer. Nou ja, succes ermee. Tot morgen!’ Jeremy loopt snel richting het kantoor van zijn werkgever Bijna aangekomen ziet hij hem al in de deuropening staan Er blijkt een grote klus te zijn ‘Jeremy, ik kreeg net een belletje. Er blijkt een flinke lichting toeristen te komen. Kleed je snel om en zorg dat je op tijd in het dorp bent.’ Geschminkt en omgekleed vertrekt Jeremy naar het dorp Hij voegt zich bij de rest van de werknemers Voor de komende twee uur luistert hij naar de naam ‘Fufosten’ Een touringcar, afgeladen met toeristen, stopt voor het dorp Kwetterende mensen, met allerhande camera’s, stappen uit Het toneel kan beginnen De toeristen genieten Een van hen zegt: ‘Tjonge, dat er nog zo’n authentieke stam bestaat.’ Na twee uur van oneindig veel flitsen rijdt de touringcar verder Vermoeid ruimen Jeremy en zijn collega’s de boel weer op In een busje rijden ze terug naar de stad Met geld op zak en een diner bij hun moeder of vrouw in het vooruitzicht