Zuivering

Huil maar Tranen zijn zuiverend Als het huilen stopt, dreigt bitterheid wortel te schieten

Eindelijk

Uitgeput, uitgeput De wanhoop nabij Maar eindelijk Kan ik weer wat huilen Eindelijk smelt er wat Van dat blok ijs Met de pijnlijke ijspegels Die mij overal steken En soms zelfs Lijken te doorboren Het ijs dooft het licht Het ijs verdrijft de warmte Het bevriest mijn levenskracht Levenslust verdwijnt Eetlust verdwijnt Doods staar ik Naar een hoek van de kamer Maar dan Knalt het licht naar binnen Is er een winterse zomerzon Vermoeid kijk ik toe Hoe de stralen De eetstoelen omlijsten En pak uiteindelijk Overtuigd door het enthousiasme Ook mijn drinkbeker weer op

Wieg

Kom, houd me vast Wieg me heen en weer Help me te vergeten Het is te groot voor mij Als een drenkeling Zoek ik houvast In een bulderende storm Voel ik die slaande golven Van pijn en verdriet En is er geen grond meer Voor mijn voeten Om op te staan Kom, houd me vast Wieg me heen en weer Help me te vergeten Het is te groot voor mij

Liegen

Zeg dat het een nachtmerrie is En dat ik zo wakker word Zeg dat het een mislukte grap is Die zo van tafel wordt geveegd Zeg dat ik het verkeerd heb verstaan En dat je iets anders bedoelde Zeg dat het een verhaal is Fictie, geen realiteit Zeg dat het over een ander gaat En niet over jou, niet over mij Zeg dat dit onmogelijk is Dat dit niet kan bestaan Zeg het allemaal Maar lieg nooit meer

Zalf

Zachtjes zing ik mijn lied Een traan ontsnapt Uit mijn oog Terwijl ik zing Vader God, zalf me Zoon God, zalf me Geest God, zalf me Zalf me, zalf me Laat de olie stromen Van een druppel Naar een stroom Zalf me, zalf me Laat de olie stromen Van een beek Naar een rivier Zalf me, zalf me Laat de olie stromen Van een zee Naar oceaan Zachtjes zing ik Ik zing mijn lied Zalf me, zalf me Mijn ziel roept het uit Geest van God Stille bries Vul mij met uw adem Vul mij met uw leven Vul mij, vul mij Zalf mij, zalf mij Zodat Pinksteren kan uitbreken Een fontein gaat springen Zalf mij, zalf mij Zalf mij, zalf mij Geest van God Vul mij met uw leven

Mensheid

Een aarde Die kreunt onder de last Die op haar ligt Volken zijn Gevuld met verdriet En duisternis Een mensheid Die haar doel uit het oog Verloren is