Donkere schaduwen Diepe nacht Een vesting Waarom zou ik je roepen Waarom zou je bestaan Wat is het waard Wat er niet is geweest Zal er niet zijn Het is er niet Wat is er over En waarom zou ik vechten Tegen schaduw en nacht

Zout smaken mijn tranen Zout is het uitzicht Zout zijn de dagen die vergaan Zout is het afwezig zijn Zout is het zuchten Zout is het zoete dat niet bestaat Zout is het leven Zout is het zoete Het zoete dat ik niet proeven kan Zout is het lichaam Zout is de leegte Zout is de schepping die ontbreekt Zout zijn mijn tranen Zout is mijn leven Mijn leven dat het zoete niet geeft

Al gaat de nacht heen Breekt de morgen aan Mijn verlangen blijft bij mij Mijn wens doolt rond Heimwee huist in mijn ziel Herinnering woont in mijn denken Dag en nacht verstrijken Terwijl jij niet bij mij bent

Een wind steekt op Van een storm die was Mijn ziel Zijn de tranen dan nog niet genoeg geweest? Maar kom, ik zal met je meetreuren Je vasthouden, met je meewiegen Terwijl ik je dicht bij me houd Dicht tegen mijn borst Treur, wieg, zing Terwijl de wind waait Ik houd je vast Tot je tranen overwaaien

Ik zal je missen Ik mis je al Ik wilde dat ik gewoon bij je kon zijn Ik wilde dat je nog hier zou zitten Met een kop koffie in je hand Maar je warmte is voorbij Ik kijk naar de hemel Maar zie je niet Doe Vader de groeten Geniet van je thuis Ik leef met de leegte Maar weet dat je in goede handen bent In deze tijd bestaat het nog De kille, koude scheiding Maar ik weet dat jij bij hem bent Ik zal je missen Ik mis je al Ik wilde dat ik gewoon bij je kon zijn Ik wilde dat je hier zou zitten Met een kop koffie in je hand

Kon ik maar Kon ik maar een engel zijn Die de weg baant Naar je gevangenis En je redt Van je kwelgeesten Maar ik Kan alleen maar stil zijn Je bent mijn dierbare Je bent mijn kind Mijn vriendin Maar ik Kan alleen maar stil zijn Kon ik je maar ophalen Kon ik maar een engel zijn Kon ik je maar ophalen Kon ik maar een engel zijn Maar ik Kan alleen maar stil zijn