Ver weg Ver weg van mijn thuisland Ver weg van mijn wereld Ver weg van mijn afkomst Ben ik alleen Een brief kan ik sturen Een kreet vanuit mijn hart Zingen over mijn vader Praten over het verlangen De heimwee, elke dag Hij liet mij weten Kind, vind een weg Je bent daar niet voor niets En eens neem je de trein Of het vliegtuig terug Maar voor nu Is het groot worden En vertrouwen dat wij hier zijn En op je wachten voor die dag De dag dat je zult komen Vind een weg, vind een basis In een wereld die niet de jouwe is Vind vertrouwen, vind geloof In een wereld die niet de jouwe is Het is de opdracht De opdracht die je nu hebt Ver weg

Vlinders in de lucht Vliegen zonder verantwoordelijkheid Met mijn hoofd in de wolken Ken ik het echte leven niet

Wat er ook gebeurt U houdt mij vast Al weet ik het niet meer Uw wijsheid geeft mij rust Al ben ik dag en nacht alleen Ik weet dat u er bent Opgejaagd en angstig Kan ik gaan naar u Want bij u ben ik veilig Al kan ik niet meer spreken Ik weet dat u mij kent Geen woorden nodig zijn Om bij u te kunnen schuilen Als mijn tranen vloeien Kunnen zij stromen bij u Want u houdt mij vast Wat er ook gebeurt

Elke dag Strijk ik de kreukels Op het bed weer glad Elke dag Kan van het aanblik Weer wat worden verwacht Elke dag Kunnen we rusten En liggen we zacht Elke dag Komt na de nacht Weer een nieuwe dag Elke dag Strijkt hij de kreukels Van ons bestaan weer glad Elke dag Kan van zijn persoon Weer wat worden verwacht Elke dag Kunnen we rusten Omdat hij geleden had Elke dag Is er na het ploeteren Weer genade zat

Nog maar vijfentwintig jaar oud En nu al bezig met het opbouwen van een eigen bibliotheek Een mix van hebzucht en een niet-aflatende honger Drijft tot het vinden, het kopen, het vinden Van steeds weer nieuwe geschriften, nieuwe gedachten en nieuwe formuleringen Ach ja, het lijkt een jacht Het instinct van mijn brein Gevolgd door flitsende ogen Op zoek naar nieuwe woorden, de geur van steeds een nieuwe buit Het is een boek, een echt boek, van papier en inkt Ik heb nog eens een groter huis nodig Omdat het huidig hol zo toch eens te klein wordt Verdwaasd zit ik soms op een berg boeken Het ene moment angstig zijnde dat ik zondig ben Het andere moment mezelf vergoelijkend Hoe kan een dichter dichter zijn Zonder eeuwig naar nieuws te speuren Bevredigend oud nieuws Of huppelend fris nieuw nieuws Och ja, het is een uitzonderlijke kracht die mij drijft

En ik zag een paleis Zo groot, zo machtig En alles ademde waardigheid Vrede en recht waren overal aanwezig Een andere orde heerste en zou nooit meer verdwijnen Schaamte, vernedering, pijn en verdriet Zij waren enkel nog herinneringen aan een nimmer wederkerende wereld Een vergane realiteit Een gif dat niet meer bestond Zijn glorie was overal aanwezig En het bekleedde ons met waardigheid Zijn schoonheid deed mij mensen zien Zoals ik ze nog nooit eerder had gezien En ik was verbijsterd over mijn eigen naïviteit In de vergane, vergiftigde wereld